رشد جنسی
در کودک
بلوغ
جنسی از دوره نوجوانی به بعد شکل می گیرد ، از این رو در مورد کودکان این سوال
مطرح می شود : آیا می توان درباره آن ها از رشد جنسی سخن گفت ؟
آیا آنان
مسایل جنسی را درک می کنند یا خیر ؟ شکی نیست که ظهور و بروز صفات ثانویه جنسی ،
برای نوع کودکان در زمان کودکی رخ نمی دهد ، بلکه این امر به دوره نوجوانی به بعد
مربوط می شود . با این حال برخی از صاحب نظران معتقدند که کودکان نیز ، از یک درک
ضعیف نسبت به مسائل جنسی برخوردارند .آیت الله ابراهیم امینی در " آیین تربیت
" ضمن بیان موارد زیادی از نشانه های وجود غریزه ی جنسی در کودک یادآور شده
اند :
چنان
نیست که غریزه جنسی در زمان بلوغ پیدا شود ، بلکه از زمان کودکی در نهاد انسان
نهفته است و به صورت گوناگون بروز می نماید .
ایشان
سپس به ذکر موارد و شواهدی می پردازند که می توان از آنها استفاده کرد که کودکان
نابالغ قبل از سن دوازده سالگی نیز ، بهره ای از غریزه ی جنسی می برند ، گر چه این
غریزه در آنان مبهم و ناشناخته است ، به سویی توجه دارد و به جانب آن هدف کشیده می
شود . کودک نمی داند که از چه راهی می توان آن ها را به دست آورد . برخی از شواهدی
که مورد استناد ایشان قرار گرفته از این قرار است :
بچه های
خردسال از لمس آلت جنسی خویش لذت می برند و حالت تحریک و نعوظ بر ایشان حاصل می
شود ، از بوسه ها و نوازش پدر و مادر لذت می برند ، خوشگلی و بدگلی را متوجه می
شوند و گاهی به زبان می آورند . در سن دو سه سالگی به اختلاف دختر و پسر متوجه می
شوند و با دقت و کنجکاوی به آلت تناسلی نگاه می کنند ، قدری که بزرگ تر شدند ،
مجذوب عکس های لخت و عریان می شوند و خیره خیره به آن ها نگاه می کنند ، فحش ها و
شوخی های جنسی را بر زبان جاری می سازند و از آن لذت می برند ، کم کم به سوی جنس
مخالف تمایل پیدا می کنند و در صدد خودنمایی و جلب آنان می آیند ، گاه تصریحاً یا
تلویحاً درباره ی امور جنسی از پدر و مادر سؤالاتی می نمایند ، به نجواهای پدر
ومادر خوب گوش می دهند و کارهای آنان را کنترل می کنند ، با دوستان و هم سن و سال
های خود در گوشه و کنار می نشینند و راز و نیاز می کنند .
در
روایات نیز با مواردی رو به رو می شویم که می توان از آن ها استفاده کرد که کودک
هر چه مراحل رشد جسمانی خود را طی می کند ، به رشد و بلوغ جنسی نزدیک تر می شود و
مسائل جنسی بیش تر برایش قابل درک می شود یا حداقل این که از امور جنسی بیش تر
متأثر می گردد ، از جمله دسته ای از روایات که بوسیدن کودک ، روی زانو نشاندن او و
در یک رختخواب خوابیدن کودکان با هم و یا با دیگران را نهی کرده است . که به چند
نمونه اشاره می کنیم :
1- مردان و زنان نامحرم نباید دختران و پسران بالاتر از شش سال را
ببوسند.
از امام
علی (ع) نقل شده است که فرموده اند :
هنگامی
که دختر بچه ای به سن شش سالگی رسید ، جایز نیست مرد نامحرم او را ببوسد و یا او
را در آغوش بگیرد و به خود بچسباند .
پیامبر
اسلام (ص) فرموده اند :
وقتی
دختر بچه ای به سن شش سالگی رسید ، جایز نیست که پسر بچه او را ببوسد و هنگامی که
پسر از سن هفت سالگی گذشت زن او را نبوسد .
2- جدا کردن بستر کودکان از بستر پدر و مادر و نیز جدایی بستر دختر و پسر
از یکدیگر و حتی جدایی دخنران و پسران از هم جنس خود ، جزء برنامه های تربیتی
اسلام برای جلوگیری از لغزش ها و اختلال های جنسی و نیز پیش گیری از بلوغ زودرس
بوده و مورد تأکید قرار گرفته است .
نتیجه
این که کودکان اگر چه به درک غریزه ی جنسی _ آن گونه که نوجوانان و جوانان می رسند
_ نایل نشده اند ، رگه هایی از غریزه ی جنسی در آنان وجود دارد که ممکن است اثر بی
توجهی آسیب هایی را در کوتاه مدت به آنان وارد کند .
+ نوشته شده در جمعه ۴ بهمن ۱۳۹۲ ساعت 22:56 توسط فاطمه
|