
پرولاپس رحم و واژن Prolapse of Uterus and Vagina
پایین افتادگی رحم و یا دیواره واژن را پرولاپس رحم و واژن می گویند .
سن : بیشتر پس از یائسگی شایعتر است .
ژنتیک : در سفید پوستان شایعتر است .
نحوۀ زندگی : چاقی و داشتن فرزندان زیاد از عوامل خطرند .
رحم و واژن توسط لیگمنتها ( رباطها ) و عضلات در محل خود درون لگن نگه داشته می شوند . در صورتیکه این عضلات و رباطهای حمایت کننده ضعیف گردیده و یا در اثر کشیدگی شل شوند که غالباً در اثر زایمان اتفاق می افتد ، رحم و دیواره رحم ممکن است جابجا شده و پایین افتادگی پیدا کنند . پرولاپس معمولاً پس از دوران یائسگی رخ می دهد و به این دلیل می باشد که سطوح هورمونی استروژن کاهش یافته و در نتیجه موجب ضعف لیگمنتها می شود . احتمال وجود پرولاپس با عواملی افزایش می یابد . این عوامل شامل حالتهایی است که موجب فشار خارجی بر عضلات و رباطها می شوند . مانند چاقی مفرط ، سرفه های شدید و مزمن و زور زدن به هنگام تخلیه روده که موجب فشار بر عضلات می گردد . علت اینکه چرا پرولاپس در افراد سفید پوست شایعتر است ، ناشناخته می باشد .
انواع پرولاپس
در پرولاپس رحم ، رحم به سمت واژن حرکت نموده و وارد واژن می شود . مقدار حرکت و جابجا شدگی خفیف به درون واژن تا خروج رحم از وولو می باشد .
دو نوع اصلی پرولاپس واژن وجود دارد . سیستوسل و رکتوسل ، در سیستوسل ، مثانه به احشاء مجاور دیوارۀ ضعیف جلوی واژن فشار می آورد . در رکتوسل ، رکتوم به دیواره ضعیف پشتی واژن فشار و کشش وارد آورده و به آن سمت تحدب می یابد . هر دو نوع پرولاپس واژن ممکن است همزمان رخ دهند یا بدون پرولاپس رحم بروز نمایند .
علل پرولاپس
علائم هر یک از انواع پرولاپس رحم و واژن عبارتند از :
- احساس پری در واژن
- یک توده جلو آمده درون واژن یا حتی بیرون واژن
- احساس سنگینی یا درد خفیف در قسمت تحتانی پشت
- اشکال در دفع ادرار یا مدفوع
- تکرر ادرار
سیستوسل می تواند موجب چکه کردن ادرار به هنگام خنده و سرفه شود . همچنین می تواند موجب خطر افزایش عفونت مثانه گردد . زیرا مثانه نمی تواند به میزان مناسب تخلیه شود .
اقدامات درمانی
پزشک به هنگام معاینه لگنی و استفاده از اسپکلوم قادر به تشخیص پرولاپس رحم و واژن می باشد . پزشک از فرد مبتلا می خواهد که سرفه کند یا زور بزند و در این موقع پرولاپس بیرون زده و تشخیص داده می شود . نمونۀ ادرار جهت بررسی عفونت ادراری نیز گرفته می شود . تمرینات و ورزشهایی که موجب سفت شدن عضلات و رباطهای کف لگن می شوند به درمان پرولاپس ضعیف کمک می نمایند . انجام تمرینات جهت تقویت عضلات لگن قبل و بعد از زایمان به جلوگیری از پرولاپس کمک می نماید .
در فردی که یائسه شده است و پرولاپس خفیف دارد، پزشک ممکن است استروژن تجویز نماید که ممکن است به شکل خوراکی تجویز شود و هم به صورت کرم جهت استعمال در دیوارۀ واژن تجویز می شود . استروژن به استحکام بافت حفاظتی لگن کمک می نماید . گاهی یک وسیله پلاستیکی به نام حلقه رحم بند ( شیاف واژن ) ( Ring pessary ) در داخل واژن استفاده می شود که این وسیله کمک به نگهداری رحم در جای خود می نماید . تکنیکهای جراحی نیز ممکن است استفاده شود . برای مثال اگر پرولاپس رحم شدید باشد و فرد تمایل به داشتن فرزند در آینده نداشته باشد ، پزشک ممکن است عمل هیسترکتومی را برای برداشتن کامل رحم توصیه نماید .
|
هیستر کتومی Hesterectomy هیسترکتومی عملی است که در آن رحم و سرویکس برداشته می شود و از این جراحی به منظور درمان آندومتریوز یا سرطان رحم استفاده می شود . گاهی ، تخمدانها و لوله های رحم برداشته می شوند . این عمل از طریق شکافی در شکم و یا از طریق واژن تحت بی هوشی عمومی انجام می شود . انتهای بالای واژن بخیه زده می شود. پس از این عمل فرد خونریزی واژینال و مقداری درد خواهد داشت . فرد پس از این عمل 6- 4 روز در بیمارستان بستری می باشد . بهبودی حدود 6 هفته طول می کشد و الته دوره بهبودی به میزان سلامت فرد بستگی دارد . هیسترکتومی ایدومینال یک برش و شکاف در قسمت پایین شکم داده می شود . رحم و سرویکس برداشته می شود و سپس قسمت بالای واژن و لوله های رحمی بسته می شود . ( Closed oof ) در بعضی موارد ، تخمدانها و لوله های رحمی نیزبرداشته می شوند . |

