گل سرخ

سزارین یا زایمان طبیعی

سزارین یا زایمان طبیعی

هر خانم بارداری که در طول بارداری و مخصوصاً در ماه آخر به فکر زایمان و نوع آن می باشد . حتماً می دانید که طبیعتاً اکثر زایمانها به صورت طبیعی یا واژینال صورت می گیرد . اما در برخی مواقع پزشک یا ماما تشخیص می دهد که سزارین برای بیمار بهتر از یک زایمان طبیعی مشکل می باشد و البته در برخی مواقع اصلاً امکان زایمان طبیعی وجود ندارد .

زایمان طبیعی

خیلی زودتر از شروع زایمان ، رحم شما ( که جایگاه جنین از اول بارداری تا زمان تولد بوده ) برای زایمان آماده می شده است . وقتی حامله نیستید رحم یک عضو تو خالی است به اندازۀ یک گلابی . در آخر بارداری ، ظرفیت آن تا حدود 500 برابر افزایش می یابد و وزن آن از حدود 40 گرم به 850 گرم افزایش می یابد . الیاف عضلانی که رحم را می سازند تا 10 برابر ضخامت اصلی شان رشد می کنند . رحم دارای دو بخش مشخص می باشد : جسم رحم و دهانۀ رحم . جسم رحم یا قسمت بالایی آن در طول حاملگی بزرگ و نازک می شود و دهانۀ رحم ( یا مدخل آن ) بلند و ضخیم می گردد . در زمان دردهای زایمانی ، جسم رحم منقبض و منبسط می شود و دهانۀ رحم نازک و باز می گردد و به طرف بالا و اطراف سر جنین کشیده می شود .

رحم یکی از قوی ترین عضلات بدنتان می باشد و می تواند با قدرت زیادی در زمان زایمان منقبض گردد . البتهاین عضو ماهیچه ای به دفعات زیادی در طول زندگیتان منقبض شده است و ممکن است شما انقباضات آنرا به صورت دردهای خفیف یا شدید دوران قاعدگی حس کرده باشید .

در طول بارداری و مخصوصاً اواخر آن ، رحم با فواصل نامنظم برای مدت کوتاه ( حدود 25 ثانیه ) منقبض می شود . اینها انقباضات " براکستون هیکس " هستند و برخلاف انقباضات زایمانی ، بتدریج به هم نزدیک نمی شوند و معمولاً دردناک نیستند . ممکن است آنها را به صورت سفت شدن شکمتان تشخیص دهید . این انقباضات رحم را برای انقباضات اصلی زایمان آماده می سازد و گردش خون جفت را افزایش می دهند .

حال ممکن است این سؤال برای شما پیش بیاید : من چگونه متوجه دردهای واقعی زایمانی شوم ؟

سه علامت مشخص برای دردهای واقعی زایمانی وجود دارد که ممکن است فقط یکی را تجربه کنید و یا هر سه را

1- انقباضات منظم رحمی : آنها معمولاً هر 5 دقیقه بروز می کنند و از 45 ثانیه تا 65 ثانیه نیز دوام دارند ( هر چه دردها پیشرفت می کنند ، فاصله انقباضات کمتر شده و طول هر انقباض بیشتر می شود ). با گذاشتن دست بر روی شکم می توان انقباضات را لمس کرد و البته احساس آنها ، اگر هم دردناک نباشد ، ناراحت کننده هست .

2- نشانه و یا نشانۀ خونی : خارج شدن مقدار کمی خون قهوه ای از رحم و یا ماده ای شبیه به سفیدۀ تخم مرغ که گاهی آغشته به رگه های خونی می باشد ، همین " نشانه " است .

این ماده از همان اوایل حاملگی ، دهانه رحم رابسته تا از عفونت رحم جلوگیری نماید . البته این نشانه وقتی ارزش دارد که از 24 ساعت قبل معاینۀ داخلی نشده باشید . اگر خونی قرمز روشن و یا جریان خون مانند قاعدگی از رحم شما خارج شد ، حتماً فوراً به ماما یا پزشکتان اطلاع دهید و یا به بیمارستان مراجعه کنید .

3- پاره شدن کیسۀ آب : در داخل رحم ، جنین در کیسه ای پر از نوعی آب یا مایع قرار دارد . پارگی این کیسه ، معمولاً در جریان دردهای زایمانی و در اواخر مرحلۀ اول زایمان صورت می گیرد ولی برخی موارد خیلی زود ( حتی بدون شروع دردو انقباض ) رخ می دهد . با پارگی کیسۀ آب باید فوراً به بیمارستان بروید ، چرا که هر چه فاصلۀ پارگی کیسۀ آب تا زایمان بیشتر باشد ، احتمال عفونت نیز بیشتر می شود. همچنین خطر پایین آمدن بند ناف نیز وجود دارد . کیسۀ آب ممکن است به صورت نشت کردن پاره شود و یا بطور ناگهانی . مایع آن معمولاً شفاف است و بوی نامطبوعی مانند ادرار ندارد . اگر این مایع سبز ، زرد و یا قهوه ای باشد فوراً به ماما یا پزشکتان اطلاع دهید . چون علامت آن است که جنین مکونیم ( اولین مدفوع جنین یا نوزاد ) دفع کرده است و نشانۀ زجر جنین می باشد که در این صورت باید فوراً زایمان انجام شود . اگر شخصی هنوز به اندازۀ کافی برای زایمان طیعی پیشرفت نکرده باشد باید سزارین شود .

+نوشته شده در جمعه 13 دی1387ساعت15:49توسط فاطمه |